بوم
پايه دوازدهم
كلاس هاي چندپايه
معرفي كتاب
همايش ها
مقاله ها
 
 
 
بحث آزاد در كلاس
نويسنده: زهرا داوري(ابزارهاي ارتباطي موثر براي سخنراني)
بحث آزاد در كلاس

زهرا داوري
براي هر تعداد جمعيتي چه يك نفر باشد يا 50نفر فرقي نمي كند، ترس و اضطراب و دستپاچگي و خجالت ناشي از قرارگرفتن در برابر ديد ديگران به هنگام سخنراني را مي توان كنترل و بهبود بخشيد. سخنراني در حضور جمع مهارتي است كه هر كسي با تمرين و ممارست مي تواند آن را بياموزد، لذا سخنران بايد يادبگيرد كه چگونه محكم و با اطمينان خاطر در برابر ديگران حرف بزند و چگونه با استفاده از ابزارهاي ارتباطي مؤثر زير سخنراني كند.
ارتباط بصري:
به هنگام سخنراني، برقراري ارتباط بصري خوب با مخاطبين، شرايطي ايجاد مي كند كه سخنران آسودگي و اعتماد به نفس بيشتري را در خود احساس كند كه اين مسئله در افزايش ميزان توانايي و حفظ ذخيره هاي مطالعاتي و اطلاعاتي سخنران و توانايي يادآوري و بازخواني محفوظات سخنران، مؤثر است.
سخنران همواره بايد با اطمينان قلبي از اين كه سخنراني خوب و زيبايي ارائه مي دهد، پيوسته به مخاطبين خود نگاه كند كه اين تسلط و اشرافيت بر فضاي سخنراني، فرصت خوبي به سخنران مي دهد كه گه گاهي در حين سخنراني به ياداشت هاي همراه خود نيم نگاهي داشته باشد.
سخنران بايد در بين مخاطبين خود، تعدادي چهره هاي دوست داشتني و مهربان پيدا كند كه به پيام ها و مطالب سخنراني وي واكنش هاي مناسبي نشان مي دهند و سخنراني خود را روي آنها متمركز كند و ارتباط ديداري خود را به مدت 4تا 5ثانيه با آنان ادامه دهد، سپس نگاه و صورت خود را به سمت مخاطبين ديگري بگرداند و با چهره هاي جديد نيز ارتباط ديداري مؤثري برقرار كند.
حالت هاي ظاهري:
حالت هاي ظاهري سخنران كه در چهره و صورت وي نمايان است به برقراري يك ارتباط مثبت و گرم با مخاطبين كمك مي كند لبخند و تبسم سخنران به مخاطبين مي فهماند كه وي انساني قابل اعتماد و امانت داري است و براي آنان زمينه هاي پذيرش ديدگاه هاي سخنران را بدون هيچ گونه مقاومتي به وجود مي آورد.
پيام هاي موجود روي چهره سخنران شور و حال سخنان وي و همچنين ميزان اعتقاد و پايبندي سخنران را نسبت به مطالبي كه خود مي گويد، نشان مي دهد كه به همان نسبت تأثيرگذار به مخاطبين است.
شوخ طبعي:
منظور از شوخ طبعي، بي مزه بازي نيست، بلكه سخنران بايد فضايي ايجاد كند كه مخاطبين از سخنراني اش لذت ببرند، بذله گويي مي تواند بين يك سخنراني متوسط و يا عالي تأثير متفاوتي داشته باشد و بين آنها تفاوت ايجاد كند.
كمي بذله گويي در سخنراني به مخاطبين اين پيام را القاء مي كند كه سخنران انسان و شخصيتي است كه به دنبال رفتارهاي آموزشي است و به تجربه هم ثابت شده كه مخاطبين از سخنراني هايي كه لذت مي برند، چيزهاي زيادي ياد مي گيرند، لذا سخنران بايد سعي كند با بيان اتفاقات، تجارب و داستان هاي شخصي خود، هر چه بيشتر سخنراني خود را جذاب تر و لذت بخش تر كند.
طرز ايستادن و تكان دادن بدن:
نحوه حضور اوليه در برابر جمع، در واقع همان حالت اوليه وارد شدن و ظاهر شدن در جلسه سخنراني است كه اعتماد به نفس سخنران را نشان مي دهد، بنابراين سخنران بايد در اولين لحظه حضور خود در جلسه سخنراني، محكم و با ثبات وارد شود و با اطمينان و باوقار در برابر جمع بايستد، تكان خوردن ها و جابجايي هاي بي مورد، حواس مخاطبين را پرت مي كند و افكار آنان را از مسير اصلي منحرف مي سازد.
بهتر است سخنران در حالت ايستاده پشت تريبون و يا نشسته روي صندلي و پشت ميز، دست هاي خود را به صورت عادي و معمولي جلوي خود بگذارد و به منظور تأكيد بر نكات اصلي، سخنران مي تواند از جابجا شدن هاي آهسته و دقيق كه نمود طبيعي هم دارد، استفاده كند.
سخنران بايد نسبت به عادت هاي رفتاري خودآگاه و هوشيار باشد، ممكن است سخنران عادتش دست به سينه ايستادن، دست به سينه پشت تريبون ايستادن و يا روي صندلي و پشت ميز نشستن، دست ها را با هم قلاب كردن و فشار دادن، قد كشيدن روي صندلي و پشت ميز، تكيه دادن به ديوار، زدن خودكار و يا خط كش به ميز و تريبون و عادت هايي از اين قبيل باشد كه همه اين كارها باعث حواس پرتي مخاطبين مي گردد كه اين كارها، اين پيام را به مخاطبين مي دهد كه سخنران به سخنراني خودش بي علاقه و خيلي اعتماد به نفس زيادي ندارد.
به منظور كسب تسلط بيشتر و بازنگري در حالت هاي ناپايدار و گذرا، سخنران بايد هرازچندگاهي سخنراني خود را در برابر آيينه تمرين كند تا روش و چگونگي ارائه سخنراني خود و همچنين حركت و تكان خوردن اعضاي بدن خود را با استانداردها و الگوها تطبيق نمايد و تغييرات و اصلاحاتي را كه لازم مي بيند، انجام دهد و راه هاي گوناگون بسياري را جهت پيدا كردن كنترل و هماهنگي مناسب حركات كه در برابر مخاطبين به كار مي رود، امتحان كند.
لباس مناسب:
انتخاب و استفاده و ظاهرشدن سخنران با لباس هاي شيك در برابر جمع، واقعيتي را در ذهن مخاطبين بيان مي كند كه سخنران به خاطر آن كه مخاطبانش شايسته احترام هستند، به آنان احترام مي گذارد. سخنران بايد قبل از حضور يافتن در جلسه سخنراني، نظر ديگران را در مورد پوشش ظاهري خود، نوع و رنگ لباس و اين كه براي اين جلسه چه لباسي مناسب تر است و چه لباسي مناسب موقعيت سخنران است، جويا شود.
آهنگ صدا:
گاهي اوقات آهنگ صدا و بالا و پايين بودن صدا مي تواند اثر بيشتري در گفته ها و پيام هاي سخنران ايجاد كند. سخنران بايد با تمرين و ممارست آهنگ صدايش را با احساس، قدرت و انرژي آميخته نمايد. سخنران مي تواند با رعايت موارد زير سخنراني خود را از يكنواختي درآورده و در آن تنوع ايجاد كند:
¤
با بالا و پايين بردن آهنگ صداي خود.
¤
سرعت بيان كلمات خود را تغيير دهد تا مخاطبين به شور و هيجان آيند.
¤
استفاده از سكوت و مكث به جاي گفتن ا، هم، مي دانيد و...
¤
با آهسته و آرام گفتن و با محكم و قوي گفتن جهت تأكيد بر نكات مهم به منظور جلب توجه مخاطبين.
¤
با شور و حال دادن به سخنان به نحوي كه سخنراني براي مخاطبين خسته كننده و بي روح نباشد.
¤
با تمرين و ممارست همه روزه و ضبط صدا، سخنران موارد و تغييراتي كه در سخنراني هاي بعدي بايد رعايت كند، شناسايي مي كند.
جذب و درگير كردن مخاطبين:

سخنران بايد با سؤال و پرسش از مخاطبين، آنان را به طور مستقيم درگير مباحث سخنراني نمايد و انگيزه ها و علاقه مندي آنان را جويا شود. اين نحوه برخورد ارتباط راحت و آسوده اي بين سخنران و مخاطبين ايجاد مي كند. سخنران مي تواند با استفاده از جملات جذاب و روشن و... سخنراني خود را آغاز كرده با تشريح تصاوير، عكس ها، نقشه ها و قسمت هايي از فيلم ها و همچنين با تقاضاي كمك از مخاطبين آنان را در موضوع سخنراني وارد صحنه مذاكره كند.
كنترل خجالت و اضطراب سخنراني:
بيشتر انسان ها از انجام سخنراني در جمع، احساس نگراني و اضطراب مي كنند و حتي از سخنراني بيشتر از مرگ مي ترسند، برخي از انسان ها، موقعي كه در بين جمعي قرار مي گيرند، شرايطي رواني خاصي براي شان پيش مي آيد كه احساس محدود شدن مي كنند كه نيروهايي آنان را احاطه كرده و در واقع منشأ ترس و اضطراب و خجالت از انجام سخنراني از همين جا شروع مي شود كه البته اين مسائل براي كسي كه مي خواهد در آينده سخنران خوبي شود، پايان راه نيست و بايد به اين مسئله باور داشته باشد كه با انجام موارد زير، ترس و اضطراب و خجالت قابل كنترل و مي توان بر آن پيروز شد:
¤ سخنران قابل از انجام سخنراني، نفس عميقي بكشد كه آرامش قبل از قرار گرفتن در برابر جمع، مجدداً به وجودش برگردد.
¤
از تحريك اعصاب و هيجاني كه پيدا كرده، در جهت افزايش شور و حال سخنراني استفاده كند.
¤
سخنران همواره به خاطر داشته باشد كه وي سخنران مدعو مي باشد كه از او خواسته شده براي جمع سخنراني كند، زيرا حرف هاي مهم و جديدي براي گفتن دارد كه جمع حاضر تاكنون آنها را نمي دانسته و به آنها فكر نكرده است.
¤
سخنران باور داشته باشد كه به خاطر موقعيتي كه به وي روي آورده، جمع حاضر خواهان موفقيتش مي باشد.
خلاصه:
سخنراني در جمع مهارتي است كه با تمرين و ممارست آموخته مي شود،
كنترل و غلبه بر ترس و اضطراب ناشي از قرار گرفتن در برابر جمع با انجام تمرين و ممارست هايي كه به آنها اشاره شد، امكان پذير مي باشد و سخنران همواره بايد به اين موضوع توجه داشته باشد كه تسلط بر مهارت هاي انجام سخنراني و به كار بستن آنها، زمينه اي است براي موفقيت هاي بعدي در زندگي شخصي و سازماني.
منبع: روزنامه شاپرك
دفعات بازديد: 2461
تعداد بازديدكنندگان: 2367